Obrona Obszary odpowiedzialności w obronie strefowej

Published on Sierpień 30th, 2013 | by Paweł Kicman

0

Niezawodna i prosta formacja obronna

Rozpędzony przeciwnik szturmuje na Twoją bramkę. Wygląda na to, że nic nie będzie w stanie go powstrzymać. Dwóch kolegów rzuca się desperacko, aby odebrać mu krążek, ale napastnik mija ich nawet nie zwalniając. Po chwili w narożniku trzeci z broniących walczy zawzięcie o gumę, jednak bez skutku. Ty nie bardzo wiesz co ze sobą zrobić, ale czujesz, że powinieneś bronić miejsca, z którego najłatwiej oddać strzał – bezpośrednio przed bramką. Niewiele myśląc ruszasz w tamtą stronę. Niestety, dokładnie w tym momencie do niepilnowanego napastnika, który zakotwiczył się tam przed Tobą leci podanie i pada bramka. Wracający dopiero do tercji kolega bezradnie patrzy jak jego drużyna traci bramkę, a Ty wściekły zjeżdżasz na ławkę. Nie raz doświadczyłem takiej sytuacji i myślę, że Ty też możesz w tej historyjce odnaleźć cząstkę swoich wspomnień z lodowiska. A można inaczej.

Dzisiaj razem przyjrzymy się prostemu systemowi obronnemu, który może zapobiec powstawaniu takich sytuacji i niepotrzebnym nerwom. Jest to kontynuacja cyklu dotyczącego taktyki hokejowej, który zaczął się od opisu roli poszczególnych graczy w drużynie. Zachęcam do zerknięcia tam, jeśli jeszcze nie czytałeś tego tekstu.

Nazwa proponowanego przeze mnie ustawienia to z angielskiego „box + 1”, więc po naszemu można je nazwać czworobokiem. Pochodzi ona od tego, że czterech zawodników broniących dostępu do bramki ustawionych jest w swojej tercji w nic innego jak właśnie w czworobok. Jest to ustawienie pasywne, które nie wymaga krycia konkretnych zawodników. Każdy z obrońców odpowiada za przypisany mu obszar tercji, czyli jest to tak zwana obrona strefowa. Ten gracz, który jest najbliżej krążka atakuje, a pozostali pilnują swoich obszarów.

Ustawienie jest doskonałe dla początkujących i średnio zaawansowanych zespołów. Jest proste, łatwe do zrozumienia i jednocześnie efektywne. Jest też bardzo dobrym wprowadzeniem dla zawodników, którzy nie mają doświadczenia w grze systemowej. Nie wymaga od nich zbyt intensywnego czytania gry i rozumienia tego co robi przeciwnik (choć to nigdy nie zaszkodzi). Najważniejsze jest aby trzymać konsekwentnie swoją pozycję. Ustawienie to jest też dosyć wybaczające. W przypadku gdy jeden zawodnik popełni błąd, inni są w stanie to naprawić, bo przed bramką zawsze jest 4 obrońców.

Obszary odpowiedzialności

Obszary odpowiedzialności w obronie strefowejJak w każdym dobrym zespole (nie tylko sportowym) gracze mają przydzielone obszary odpowiedzialności. Są one zaznaczone na obrazku obok. Jeśli krążek znajdzie się w polu danego zawodnika to wtedy rusza on do natarcia. Środkowy (C) odpowiada jedynie za mały obszar w okolicy bramki, gdyż jest on ruchomym narożnikiem i w czworoboku uzupełnia miejsce zawodnika aktualnie atakującego krążek. Większość pracy wykonują więc obrońcy i skrzydłowi – obrońcy odpowiadają za obszary w narożnikach i bezpośrednio przed bramką, natomiast skrzydłowi pilnują okolic niebieskiej linii.

Najłatwiej będzie wyjaśnić działanie tego ustawienia na przykładach, dlatego poniżej przedstawiam dwie hipotetyczne sytuacje: kiedy krążek znajduje się w narożniku oraz na niebieskiej linii. Po zrozumieniu tych dwóch wariantów cały system powinien stać się bajecznie prosty, gdyż jego dostosowanie do innych wariantów jest bardzo łatwe do zrealizowania.

Krążek w narożniku

Obrona strefowa w hokeju. Krążek w narożniku
W tej sytuacji zawodnikiem atakującym napastnika jest lewy obrońca (LD). Jego pozycję w czworoboku zajmuje środkowy (C) i w razie potrzeby wspiera w odebraniu krążka. Musi on jednak uważać, żeby nie dać wciągnąć się za bramkę w sytuacji, gdy krążek przemieszcza się do drugiego narożnika. Wtedy jeden ze słupków zostaje odsłonięty i bardzo łatwo o podanie i strzał.

Krążek na niebieskiej linii

Obrona strefowa w hokeju. Krążek na niebieskiej linii
Gdy krążek wędruje na niebieską linię do walki ruszają skrzydłowi. W przedstawionej na obrazku sytuacji walczy lewy skrzydłowy (LW) i podobnie jak w poprzednim przypadku jego miejsce w czworoboku wypełnia środkowy (C). Pozostali zawodnicy pilnują swoich pozycji i dbają o to, aby żaden z przeciwników nie miał czystej pozycji do strzału.

Na koniec jeszcze krótka animacja (kliknij w obrazek poniżej aby ją obejrzeć), która pokazuje jak przemieszczają się zawodnicy wraz z ruchem krążka. Myślę, że ostatecznie rozwieje ona wszelkie wątpliwości co do działania tego ustawienia.
Obrona strefowa w hokeju, box + 1, animacja.

Podsumowując

System ten jest pasywny i drużyna grająca nim nie wywiera dużego pressingu na przeciwniku. Przez to trudno jest odebrać mu krążek i raczej należy liczyć na jego błąd. Metoda ta nie wymaga specjalnej kreatywności, jednak uczy dyscypliny i zrozumienia pomiędzy zawodnikami, którzy muszą się obserwować i ubezpieczać.

Z pewnością dobrze sprawdzi się jako „pierwszy” system obronny, z którego korzysta Twoja drużyna. Na pewno przyniesie zdecydowanie lepsze efekty niż chaos, zaprezentowany w pierwszym akapicie ;). Nie jest to jednak jedyne słuszne ustawienie obronne, więc jeśli macie już wypracowane swoje metody obronne może to być ciekawym urozmaiceniem. Podziel się z kolegami tym artykułem. Zainspirujcie się nawzajem i wprowadzajcie tę taktykę w życie. Mam nadzieję, że pomoże Wam to stworzyć jeszcze lepiej zgraną drużynę, która będzie odnosić sukcesy.

Tags: , , , , ,



Back to Top ↑