Taktyka pozycje_w_hokeju

Published on Sierpień 1st, 2013 | by Paweł Kicman

0

Pozycje w hokeju i rola poszczególnych graczy

Hokej pomimo iż jest grą szybką nie ma w sobie wiele losowości. Każdy z zawodników w drużynie ma określone zadanie i określone miejsce, w którym powinien się znajdować, a drużyna która lepiej realizuje założenia taktyczne ma większe szanse na zwycięstwo. Dzięki temu gracze mogą się lepiej rozumieć i szybciej podejmować decyzje, bo najzwyczajniej na świecie wiedzą gdzie szukać swoich partnerów. Dzisiaj opowiem Ci ogólnie o tym jakie są role zawodników grających na poszczególnych pozycjach. Artykuł ten jest wstępem, do miejmy nadzieje ciekawego i ubogacającego cyklu, w którym razem będziemy odkrywać tajemnice hokejowej taktyki. Zaczynajmy!

W drużynie hokejowej na lodzie znajduje się jednocześnie sześciu zawodników: bramkarz, dwóch obrońców oraz trzech napastników (środkowy i dwóch skrzydłowych). Na obrazku obok pokazuję jak w przybliżeniu są oni względem siebie ustawieni. A jeśli chcesz dowiedzieć się jakie zadania mają oni do wykonania na swoich pozycjach to czytaj proszę dalej ;)

Podstawowe ustawienie zawodników w hokeju na lodzie
A oto legenda:
LD – lewy obrońca (Left Defensmen)
RD – prawy obrońca (Right Defensmen)
C – środkowy (Center)
LW – lewy skrzydłowy (Left Wing)
RW – prawy skrzydłowy (Right Wing)
G – bramkarz (Goalie)
Zapamiętaj proszę te oznaczenia. Będę z nich korzystał na wszystkich schematach rysowanych na tablicy taktycznej.

Obrońca

Na lodowisku znajduje się zwykle dwóch obrońców. Zazwyczaj są to najsilniejsi i najwięksi gracze w drużynie, choć to zależy też od stylu gry danego obrońcy.
W obronie: ich głównym zadaniem jest bronić dostępu do bramki i przeszkadzać skrzydłowym drużyny przeciwnej w przechwytywaniu krążków w narożnikach. Kluczem do sukcesu w obronie jest współpraca. Gdy jeden z defensorów znajduje się na skrzydle, drugi jest przed bramką. Wzajemne uzupełnianie się i „czytanie” gry kolegi jest podstawą. Jeden obrońca zawsze przed bramką!
W ataku: ustawiają się na wysokości niebieskiej linii strefy przeciwnika. Ich głównym zadaniem jest utrzymanie krążka w strefie przeciwnika i przechwytywanie go, gdy jest wystrzeliwany. Obrońca często strzela klepą z niebieskiej linii dlatego powinien mieć bardzo dobrze opanowany ten rodzaj strzału. Jego kanonady często nie mają na celu zdobycie gola bezpośrednio, ale wprowadzenie krążka w strefę bramkową. Tam na odbity krążek czekają już jego koledzy z drużyny.

Środkowy

Jest to zawodnik, który ma najwięcej swobody. Jednocześnie bardzo często jest to najlepszy strzelec w drużynie. Musi doskonale widzieć co dzieje się dookoła i dobrze dogrywać krążki do swoich skrzydłowych. Spora doza kreatywności również nie zaszkodzi. Powinien też dobrze radzić sobie ze wznowieniami.
W obronie: zazwyczaj znajduje się w środkowej części tercji, przed bramką. Jego zadaniem może być krycie środkowego drużyny przeciwnej bądź też trzymanie pozycji w środkowej strefie i pomoc obrońcom.
W ataku: zwykle czai się pod bramką przeciwnika ściągając na siebie obrońców. Jego zadaniem jest strzelanie, robienie zamieszania pod bramką, a także wspieranie skrzydłowych w zdobywaniu punktów.

Skrzydłowy

Skrzydłowych jest dwóch: prawy i lewy. Nie ma reguły co do tego, że lewy skrzydłowy powinien grać lewym kijem. Trendy w NHL są wręcz odwrotne – lewy skrzydłowy gra częściej prawym kijem (i odwrotnie). W takiej konfiguracji jest łatwiej strzelić zjeżdżając ze skrzydła na środek lodowiska.
W obronie: zadaniem skrzydłowego jest krycie obrońców na niebieskiej linii. Skrzydłowy nie powinien dać się wyciągać aż do czerwonej linii, lub wciągać w walkę o krążek w narożniku, bo wtedy kryty przez niego obrońca zostaje otwarty i może swobodnie strzelić z klepy. Po odebraniu krążka – wyprowadza go i przechodzi do ataku.
W ataku: wyciąga krążki z narożników. Podaje pod bramkę lub do obrońcy czyhającego na niebieskiej linii. Alternatywą jest rozegranie samodzielne i strzał. Skrzydłowy powinien mieć wykształcony szybki i mocny strzał z nadgarstka, gdyż w ferworze walki zwykle nie ma czasu na klepę.

CoachTen skromny opis jest oczywiście skrótem i wprowadzeniem do dalszych rozważań o taktyce. Hokej jest bardzo skomplikowaną grą i możliwości taktyczne są nieskończone. Pomijam też kwestie związane z bramkarzami, gdyż to zupełnie oddzielna para kaloszy. Jeśli więc masz jakieś zastrzeżenia lub uważasz, że pominąłem coś istotnego – daj mi znać w komentarzach. A do bardziej skomplikowanych zagadnień przejdziemy już niebawem, w kolejnych postach.

Skoro doczytałeś do końca to musisz być zagorzałym fanem hokeja! Seria artykułów o hokejowej taktyce powstaje na prośbę czytelników Garażowego Hokeja wyrażoną w ankiecie, którą możesz dokładnie obejrzeć w pasku po prawej. Jeśli jeszcze jej nie wypełniłeś bardzo Cię proszę byś zrobił to teraz. Twój głos jest dla mnie bardzo istotny. Dzięki!

* tytułowe zdjęcie pochodzi stąd.

Tags: , , , , , , , , , ,



Back to Top ↑